قنبريان ( 1307 ) يد اللّه قنبريان ، فرزند كربلايى غلامحسين ، در سال 1307 هجرى شمسى در شهر كازرون فارس قدم به جهان هستى گذاشت . در پنج‌سالگى به مكتب شيخ احمد مدرّسى رفت ، خواندن و نوشتن را فراگرفت و قرآن را بياموخت . چون در مكتب چوب و فلك برقرار بود ، از مكتب گريخت و ديگر به مكتب نرفت ؛ ناگزير او را به مدرسهء ملّى رامش گذاشتند و در به دو ورود امتحانى از وى به عمل آمد و به كلاس دوم ارتقا يافت و تا كلاس ششم ابتدائى پيش رفت ، امّا براى امرار معاش ناگزير از ادامهء تحصيل باز ماند و به شغل دوزندگى پرداخت و در عين حال در اوقات فراغت نزد شيخ لطف اللّه توكّلى چندى به آموختن مقدّمات صرف و نحو پرداخت . قنبريان دربارهء آغاز سرايش شعر خود مىگويد : « تشويق مدير مدرسهء رامش از عوامل مؤثّر در سرودن شعر بود . به خاطر دارم روزى در كلاس ساعت درس سرود بود ، هوا به شدت گرم بود ، بدان حدّ كه من بدون توجّه به كلاس بلند شدم و فرياد زد : « قنبرى از شدت گرما گريزان مىشود » . مدير مدرسه كه در كلاس حاضر بود ، از اين بديهه‌گويى خوشش آمد و مرا تشويق كرد و همين امر باعث گرديد كه زبانم به شعر گشوده شود . »